hastasına göre iyi niyetiniz suistimal edilebilir. staj zamanlarında zaten protez hastalarıyla bu batağa bir kere düşersiniz. fakat iş hayatında sabahın erken saatlerinde, gece vakitlerinde veya izin günlerinde rahatsızlıkla sonuçlanabilir. hatta 7 yıl önce mezun olan asistanımızın staj dönemindeki protez hastalarının hala arayıp dişleriyle ilgili şikayetlerini sorduğunu duymuştum.

ben bu batağa sinüsüne hipo kaçırdığım hastamla düştüm. evet çünkü her gün takibini yapmak zorundaydım ve merak da ediyordum. herhangi bir semptomda bana çekinmeden ulaşmasını söyledim, durumunun iyi olduğunu öğrendikten sonra da gönül rahatlığıyla uyudum. sabah uyanır uyanmaz mesajını gördüm ve bana whatsapttan "hava yolundaki vücut sıvısı" nın peçetedeki iz düşümünü attığını görünce kendimi çok garip hissettim :(
burun akıntısının olacağını söylemiştik fakat peçetenin görseliyle uyanmak insanı hayli şaşırtıyor. neyse ki kendisi iyi. ben de semptomsuz olduğu için çok mutluyum.
*sadece kahvaltıdaki iştahsızlığım annemi şaşırtmış olmalı :)
Üniversite zamanlarında verdiğiniz numaradan mezuniyet sonrası bile ulaşabilirler size. Staj sonunda tedavisini bitirince diğer bölümlerden randevusunu öne almanızı ister sizden. Gece vakti olduk olmadık bir soruya cevap da alabilirler. Bence mümkün olduğunca kişisel telefonun verilmemesi daha uygun.
Bence hastanede kural olarak sekreterin de öğrencilerin hastalarıyla ilgilenmesi gerekir.Sonuçta öğrenciyiz sekreterlik stajı yapmıyoruz.
Protez hastama numaramı vermiştim her sene tıp bayramı ve özel günlerde arar sağolsun
Protez hastanızla sonsuz bağ kurmanız sebep olan durum. Bayramlarda kandillerde aranırsınız. Benimki beni hastaneye kaldırıldığında aramıştım sohbet etmiştik djsbdjd
İyi tarafı üzerinden yıllar geçmesine rağmen tedaviden memnun kalan hastalarımın dualarını alabilmem
Kötü tarafı olur olmadık zamanda arayarak ya da mesajla saçma sapan sorulara maruz kalmam
tehlike saçan bir davranıştır. 7 gün 24 saat aranmaya hazır hissetmedikçe verilmemeli.
Baştan hevesli bir şekilde verilip daha sonra sürekli rahatsız edilince bıkkınlık duyulan ve keşke o ana dönsem de vermemiş olsam denilen hareket.